ข่าว DMC NEWS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 338 / 7

ประโักษ์ - สาระฤดูนี้นี้ นาม วิบูลวา สมุทปาสาทิกา อุณาณา (อุดก โต ภาโค ) - หน้าที่ 511 ว ทวินู วา ฉนทปริสุทธิ์ อาหารปี อานาถวา โหติติ อธิปปาโถวๆ กายสมโภคสามคดี สหายปฏิวคหนาๆ โสโรโต ต สุจา โสญ โสโรโต

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการใช้ชีวิตที่ถูกต้อง โดยมีการอธิบายถึงความหมายของอาหารและความสำคัญในการดำรงชีวิต มีการพูดถึงการอยู่ร่วมกับผู้อื่นและการพัฒนาแนวทางการดำเนินชีวิตให้มีคุณภาพ รวมถึ

ประโยค - สารฎีกานี้ นาม วินิจภูกา สมุนปาจากาวาุณณา (ดกด โภ ภาโค) - หน้าที่ 512 ปฏิญาณ ภาสฎวา ขานนุติ วิเนเนว ยานสูป ปริโภโก ปฏิญาณิโด โหติติ อาหาร ปริมาณคิกา ปฏิปญฺาสมณกฺติ ๆ อนุวิจิตฺวา วิตติกา ปั

ในเอกสารนี้พูดถึงสารฎีกาและปฏิญาณจากภาษาสันสกฤต ซึ่งครอบคลุมการปฏิบัติ สัญลักษณ์ และหลักการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างความรู้และการดำเนินชีวิตทางจิตใจ ผ่านการเรียนรู้ที่ส่งเสริมวินัยและการพัฒนาตนเอ

ประโยค - ติดยึดมั่นปาปากา อรรถกถาพระวินาย มหาวรรค ตอน ๑ หน้าที่ 7 นั่นด้วยอาการทั้งปวง. สองเท่า ว่าย ได้แก๋ ในเวลาที่ทรงทราบเนื้อความ นั่น ๆ. บทว่า อิ่ม อุทาน อุทานสี่ มีความว่า ทรงเปล่ง อุทานซึ่งมีญา

เนื้อหาเกี่ยวกับความหมายของพระวินัยในมหาวรรค ตอนที่ 1 กล่าวถึงคำอธิบาย หลักธรรมต่างๆ และการแสดงถึงการตรัสรู้ที่เกิดจากปัญญา บทพูดของพระพุทธเจ้าที่มุ่งเน้นไปที่ความสำคัญของความเพียรและการเข้าใจในธรรมที

ประโยค - คติธรรมปาฐกถา ธรรมถวายพระวินัย มหาวรรต ตอน ๑ หน้า ๑๑ เหล่านี้ ในยามทั้ง ๑ แห่งารื่นรื่นวันปฏิญาณที่ล่วงแล้วแล้ว พระผู้มีพระภาคทรงพิจารณาอย่างนั้นในวาระวันปฏิญาณ ให้ ฯ วันทีกำหนดว่าก่\ อภัยนิโ

บทความนี้พูดถึงคติธรรมจากการถวายพระวินัยในมหาวรรต ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติธรรมในการเข้าสู่สภาวะนิโรธ พระผู้มีพระภาคมีการพิจารณาถึงการปล่อยวางและการปฏิบัติตามวินัยอย่างเคร่งครัด ผู้ศึกษาสามารถทำความเ

ประโยค - คติสมเด็จปาฐกถา อรรถถาคพระวินัย มหาวรร ตอน ๑ - หน้าที่ 33 นั้นความสำคัญในหลวงชาวฟ้องว่า เป็นป่าช้านั่นเอง จึงได้เกิดขึ้นแก่ พระผู้มีอายุ. และด้วยอุปนิสัยสมบัติของนั้น ความบรรลุธรรมพิเศษได้ เก

ในบทนี้กล่าวถึงการบรรลุธรรมพิเศษของพระผู้มีพระภาค และการเข้าใจอารมณ์เชิงลึกที่เกี่ยวกับความโศกและความสุข พระองค์ได้ชี้แนะว่าการฟังและการเข้าถึงความรู้เป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เกิดการพัฒนาในจิตใจและการเข

ประโยค - ตดสนิทปดสถา กระทาคพระเวนย์มหาวรรด ตอน ๙ - หน้าที่ 51 อย่านะนั่นเลย เราเมื่อสวองหาคือเมื่อค้นหา นิพพานนั่น พึงตามติด ภิกษุนี้ไปข้างหลังๆ หลายบทว่า ปัญญาไต๋ อายุต ปฏิญญมี มีความว่า พระ อัสสช์ผู

บทนี้กล่าวถึงการค้นหานิพพานและการพัฒนาปัญญา โดยเฉพาะในช่วงที่พระสารีบุตรยืนอยู่และตั้งคำถาม พระเณรได้มอบน้ำและแสดงธรรมเพื่อเผยแผ่ความรู้ทางธรรมะ เกี่ยวกับความหมายของเบญจขันธ์และสมุทัยสัจ แนวทางการแสดง

ประโยค- คดดสนับดาสก้า อรรถวดีพระวินัยมหาวรร ตอน ๑ หน้าที่ 92 จะให้บวชก็ควร ในที่ซึ่งมีไฟปิดมีหน้าเป็นฝ้าแขน แม่ตั้งอยู่ในฝ่ายที่ จะไม่ลูกลามไปได้ ก็ไม่ควรจะให้บวช คุณบุตรผู้นั้นเป็นโรคฝีนี้แล้ว เมื่อใ

เนื้อหานี้พูดถึงเงื่อนไขต่างๆ ที่ควรพิจารณาก่อนการบวชพระ โดยมีการอธิบายถึงโรคต่างๆ เช่น โรคฝี, หัวตุ่ม, โรคกลาก, และโรคลมบ้านหมู ที่อาจส่งผลต่อความเหมาะสมในการบวชพระ นอกจากนี้ยังมีข้อควรระวังในเรื่องส

ประกาย - คติสนับสักกีอรรถากพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 122 กว่า "บิดาย่ำร่างไปแล้ว มารดาอนุญาตว่า "ท่านจงบวงสุกของดิฉัน" เกิด," เมื่อภิทกูลว่า "บิดาของเขาไปไหน?" เขากล่าวว่า "ท่านนะต้องการอะไรด้วยบิดา

ในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ ได้กล่าวถึงการบวชของภิกษุ ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องได้รับการอนุญาตจากบิดาและมารดาก่อนถึงจะสามารถบวชได้ในศาสนาพุทธ โดยมีหลักเกณฑ์ต่าง ๆ ที่ต้องพิจารณา และมีการเตรียมความพร้อ

ประโยค - คดีสนั่นปาสกีจอรรถาภพระวินัยมหาวรรณ์ ตอน ๑ หน้า 130 สะใจเสียได้ พึงให้ทำทัณฑกรรมแล้ว ให้แสดงโทษล่วงเกิน; เมื่อไม่ยอมสะนั้นแล พึงให้ฉันหายเสีย ดังนี้แล. ผู้ศึกษาพิธาราบในฐานว่า องค์ ๑๐ ตางแผ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงบทบาทและการปฏิบัติของภิกขุและสามเณรตามพระวินัยมหาวรรณ์ รวมถึงการให้โทษและข้อบังคับในการทำทัณฑกรรม นอกจากนี้ยังระบุถึงลักษณะและประเภทต่าง ๆ ของการบันเทาะกทั้งห้าชนิดที่เกี่ยวข้องก

ประโยค - คติสมัยปางปัจจา อรรถากพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า 140 ภิกษุเมื่อนับพรรษาโก่งด้วยลำดับของภิกษุราอาไป พึงปรับตามราคาแห่งตำทะ. เกยสง่าสกก จบ. [ตีความปกันกกาดา] กิพิ่งทราบวินิจฉัยในคำว่า ติดอายปฏ

เนื้อหาเกี่ยวกับการวินิจฉัยในคำว่า ติดอายปฏุกนฺโต ภิกขเว ของภิกษุและการเข้าสู่การเป็นเดียวรีในพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ ขยายความเกี่ยวกับอาบัติที่เกิดจากการเข้าสู่กลุ่มเดียวกัน และอธิบายหลักการทางพระวินัย

ประโยค - คติสมัยนกยาก อรรถาธิษฐานะพระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑ - หน้าที่ 141 แม่ไปถึงสำนักพวกอาชีวะเหล่านั้นแล้วยกพวกเขาตกเตือน หรือแม่เห็นว่า "บรรพชาของขนวนนี้ เป็นทุกข์ยิ่งนัก" แล้วกลับ ด้วยตนเอง ยอมพัน

บทความนี้สำรวจหลัก teachings ในพระวินัยที่เกี่ยวข้องกับบรรพชาของพวกอาชีวะ เน้นการเรียนรู้และความเข้าใจในชีวิตนักบวช อธิบายถึงความหมายของการบวชและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับทุกข์และความสุขในบรรพชา รวมถึงก

ประโยค - คติ.สมัยป่าสักกา อรรถาธิบาย มหาวรร ต่อม ๑ หน้า 153 นิดหน่อย, [๑๐๓] จะให้ผู้นั้นบวชสมควรอยู่ เพราะพระมาห- บูชาเท่านั้น มีพระกายตรงด้านข้างพระหาม, สัตว์ที่เหลือชื่อว่าว่าไม่ค่อย ยอมไม่มี. คนมี

บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับข้อกำหนดในการบวชในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงลักษณะของผู้ที่จะบวช รวมถึงรูปร่างและร่างกายที่เหมาะสมสำหรับการเข้าร่วมในพระธรรม มีการพูดถึงลักษณะของร่างกายที่ควรและไม่ควรตาม

ประโยชน์ - คติสมัยนป่าสักก์ อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้าที่ 156 มีหูเหมือนช้าง คือมาดตามพร้อมด้วยใบอูใหญ่อูบ้าง, มีหูเหมือนหนูหรือมีหูเหมือนค้างคาว คือมาดพร้อมด้วยใบอูเล็กบ้าง, คนมีแต่ช่องหู

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบต่าง ๆ ของหูในวรรณกรรมไทย เช่น หูเหมือนช้าง หูเหมือนหนู และความหมายของแต่ละแบบ รวมถึงการศึกษาเกี่ยวกับประเพณีและความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับการมีหูรูปแบบต่าง ๆ. คุณส

ประโยค - คติสงบสำกัดกิจกำรอรรถาธิบายเดิมว ตอน ๑ - หน้าที่ 168 วามาของผู้มีพระภาค " อันที่จริงพระอุบาสีเร่ร่อนใกล้ๆกล่าวว่า "ภิกษุไม่บอกด้วยวาจากับมนุษย์ไร ๆ (ผู้อยู่ใกล้) และ ไม่เแขบอกละหนำ" (ผู้อยู่

บทความนี้นำเสนอคำสอนจากพระผู้มีพระภาคเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกษุและการดำรงชีวิตตามพระธรรม เน้นความสำคัญของการสงบระงับกิเลสและการตระหนักถึงอานิสงส์จากการทำความดี การแสดงปฏิภาณที่ดี และความประพฤติของผู้

ประโยค - คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 191 สองบกว่า เอก สมุนฺติวา ได้แก้ ถอดเสียด้วยกรรมวาจา ข้อความ ยโต ปฏิญญา สุขาติ มีความว่า ภิกษุนี้ใน หัตถาของภิกษุทั้งหลายพาข้ามภิก

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการปฏิบัติของภิกษุในพระวินัย โดยเน้นความสำคัญของการทำอุโบสถและการถ่ายทอดคติผ่านกรรมวาจา รวมถึงการกำหนดนิมิตต่างๆ ที่ใช้ในพระพุทธศาสนาเพื่อช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจแล

ประโยค - คดีสมบาปสำหรับภิกขิ์ อรรถาภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 195 อวิปวาทสมา ไม่พึงถอนเมื่อลิขสิทธิ์สมาเหมือนกัน แต่ต้องยืนอยู่ในสมา ถอมขนสมา ถามขนสมาเทียม ต้องยืนอยู่ในสมาออกจากนี้ ถอมสมาอ

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวทางและวิธีการในการจัดการสถานะสมาและอวิปวาทสมาในพระวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรู้จักและเข้าใจในทั้งสองประเภทสมา เพื่อให้ภิกษุสามารถตัดสินใจในการถอนหรือผูกได้อย่างถูกต้อง

ประโยค - คติสมุดปาสิกา ถกรถกาพระวินัยมหาวร ค ตอน ๑ หน้า ที่ ๑๙๘ โดยสภาพของตนเท่านั้น, จะทำสังกรามทั้งปวงในแม่น้ำนี้ ย่อมควร แก่ในทะเลและชาดสระ มีมเหมิอเหมือนกัน. ก็บรรจาคะทะเลและชาดสระนี้ ที่ชื่อ ชาด

เนื้อหาวิเคราะห์คำสอนเกี่ยวกับการทำสังกรามในแม่น้ำทะเลและชาดสระ โดยแสดงการติดตามคำสอนของพระที่มียุคสมัย เป็นการศึกษาเกี่ยวกับวิธีการทำกรรมที่ถูกต้องในน้ำ นอกจากนี้ ยังมีการอธิบายถึงเงื่อนไขต่างๆ ที่ทำ

ประโยค - ตลอดสิบปีกว่าที่ภักดำพระภิกษา- หวาวรรณ ตอน 2 - หน้าที่ 227 [๕๕๕] วัดสูปนิกยมินธร วรรณะ วิจฉนฉในเรื่องวัดสูปนิกยมินธร พึงทราบดังนี้ :- ว่าพ อุปโยคโต ได้แก่ ยังไม่ได้รับอนุญาต หรือว่ายัง มิได้ท

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับวัดสูปนิกยมินธร โดยเน้นเรื่องความสำคัญของการจัดพรรษาและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในเดือนอาสาฬหบูชา ซึ่งนักเรียนสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรายละเอียดของพิธีกรรมแล

ประโยค - ตลอดสนับสนุนทักษะ อรรถภาพพระนิย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 238 แล้วกลับมาตายใน ๑ วัน [๒๒๑] วิจัยฉันในบ่อว่า ทวีทิฏฐิ วิสตูวา นี้ พึงทราบ ดังนี้:- พึงทราบว่า ขาดพรรษาเพราะล่วงอุปาระไป ด้วยทอดอ

ในบทนี้กล่าวถึงการสนับสนุนทักษะในการรักษาพรรษาและการวิเคราะห์หลักธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเน้นว่าการขาดพรรษาเกิดจากการทอดอาลัย หากมีความอาลัยในการอยู่ที่เดิม จะไม่ถือว่าขาดพรรษา และย่อมสามารถกลับไปยังสถาน

ประโยค - คติคำสอนปาสำหรับ ธรรมะพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 241 "พึงปวารณามีพรหมจรรยาเท่ากัน" ดังนี้ ย่อมควรทุกวิธี. บทว่า อนุญาติ คือ เป็นผู้ฝืนอยู่มันเอง หากดูขึ้นไม่. บทว่า ตทนุสรา คือadดอกกะร

เนื้อหาในบทนี้เน้นการปวารณาและหลักธรรมเกี่ยวกับปราณในภาพรวม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรวมตัวและการตั้งคุณธรรมในกลุ่มรูปเมื่อปฏิบัติร่วมกัน การประชุมและการนำเอาหลักการของการปราณไปใช้จะช่วยให้เกิดค